วิเคราะห์ Fisherman Swing ของ ‘ชอย โฮ-ซัง’

ชอย โฮ-ซัง โปรหนุ่มจากเกาหลีใต้ดีกรีแชมป์ เจแปน ทัวร์ 2 รายการ หนึ่งในผู้เล่นที่วงสวิงมีเอกลักษณ์ที่สุดของวงการกอล์ฟอาชีพขณะนี้กำลังถูกแสงสปอตไลท์ฉายจับในโอกาสได้รับเชิญร่วมศึก พีจีเอ ทัวร์ ครั้งแรกในรายการ เอทีแอนด์ที เพ็บเพิล บีช โปรแอม

เทคนิคการสวิงของ ชอย ถูกหยิบยกไปคุยในวงสนทนากอล์ฟทั่วทุกมุมโลก ล่าสุด Golf Channel Academy มอบหมายให้ อีเจ คิม เฮดโค้ชประจำสถาบัน ลองวิเคราะห์รายละเอียดในการสวิงของ ชอย แบบเฟรมต่อเฟรม สรุปออกมาได้ดังนี้

เริ่มจากการเซ็ทอัพ สังเกตที่ปลายเท้าของ ชอย จะจัดในลักษณะแบะออกทั้งสองข้าง นอกจากนี้ยังยืนปิด กล่าวคือเท้าขวาต่ำกว่าเท้าซ้ายเมื่อเทียบกับเป้าหมาย สิ่งนี้ช่วยให้ ชอย สามารถหมุนลำตัวช่วงบน แถมจัดเส้นทางเดินของหัวไม้เข้าด้านในได้มากขึ้น

ชอย เป็นหนุ่มใหญ่วัย 45 ปีแล้ว แถมเพิ่งมาเริ่มเล่นกอล์ฟตอนโตขณะอายุเกือบ 30 ปี ทว่าเขาสามารถใช้แรงจากพื้น (Ground Force) ได้ยอดเยี่ยม สังเกตการย่อในจังหวะเริ่มต้นดาวน์สวิงช่วยสร้างพลังจากพื้นให้ได้มากขึ้นอีกเป็นกอง

นี่คือจังหวะการสวิงที่ยอดเยี่ยมที่สุดของ ชอย ลองสังเกตช่วงล่างที่พยายามหมุนเปิดออกด้วยความเร็ว แต่ยังคงสามารถไล่แขนมาให้ทันกับหน้าอก ถือเป็นการสร้างความสัมพันธ์ในการสวิงระหว่างช่วงบนกับช่วงล่างที่ดีเยี่ยม จังหวะนี้ต้องอาศัยความเร็วของแขนที่มากพอถึงจะทำได้

ชอย ปล่อยให้เท้าทั้งสองข้างลอยขึ้นจากพื้นตอนอิมแพ็คเหมือนที่ จัสติน โธมัส หรือ เล็กซี ธอมป์สัน ทำแบบเดียวกัน ขอให้สังเกตการปล่อยพลังด้วยการยันเท้าซ้ายและเหยียดแขนอย่างเต็มที่ มันบ่งบอกถึงการหมุนทุกอย่างเข้าตีลูกและสวิงไม้ลงมาจากด้านในตามตำรา

เพิ่งมีจังหวะนี้เองที่สวิงของ ชอย ดูแตกต่างจากคนอื่น เพราะเขากระโดดขาลอยอิมแพ็คลูก จึงเกิดโมเมนตัมน้ำหนักที่ไปด้านหน้าทำให้เท้าซ้ายมีลักษณะหมุนจนต้องปล่อยให้เท้าขวาลอยขึ้นจากพื้นตาม อาการเซของลำตัวเกิดจากแอคชั่นการหมุนที่มหาศาลเกินกว่า 180 องศาด้วยซ้ำจากจุดที่เข้าแอดเดรส มากจนกระทั่งหัวเข็ดขัดชี้ไปมุมด้านซ้าย

แน่นอนว่าท่าจบของ ชอย ดูไม่ปกติ เนื่องจากการหมุนลำตัวที่เยอะกว่าคนอื่น เขาจะถือไม้ไว้โดยชี้ก้านไปด้านซ้าย ซึ่งต่างจากที่ แพทริก รีด หรือ นิค ไพรซ์ ทำโดยเอียงก้านไม้ไปด้านขวา ท่าจบของ ชอย ดูไปคล้ายๆ นักเบสบอลกำลังลุ้นลูกไปโฮมรัน (ระยะไดร์ฟเฉลี่ยของ ชอย ใน เจแปน ทัวร์ อยู่ที่ 284 หลา)