บทเรียนจากผู้เล่นในทัวร์ที่นักกอล์ฟสมัครเล่นน่านำไปใช้

บุช ฮาร์มอน ยอดโค้ชชื่อดัง ได้ทำงานกับผู้เล่นในทัวร์มานาน เขาบอกว่านักกอล์ฟชั้นยอดทุกคนล้วนมีพรสวรรค์ที่พระเจ้าประทานให้ แต่ลึกๆ แล้วยังมีบางสิ่งนั่นคืออารมณ์ละสภาพจิตใจอันแข็งแกร่งที่คอยแบ่งแยกพวกเขาออกจากนักกอล์ฟทั่วไป

1. ลืมให้เร็ว
นักกอล์ฟเก่งๆ มีคุณลักษณะเหมือนผู้เล่นตัวรับในอเมริกันฟุตบอล เมื่อไหร่ที่ถูกปะทะจนย่อยยับ พวกเขาก็พร้อมจะกลับไปลุยอีกครั้งในทันที ไม่ว่าจะเป็นความผิดพลาดอะไร ไดร์ฟแย่หรือพัตต์ไม่ลง นักกอล์ฟชั้นยอดจะปล่อยให้เป็นเพียงอดีตอย่างรวดเร็ว

จำได้ไหมตอนที่ ดัสติน จอห์นสัน พลาดพัตต์ระยะแค่ 3 ฟุตที่หลุมสุดท้ายในศึก ยูเอส โอเพ่น เมื่อปี 2015 จนอดไปเพลย์ออฟกับ จอร์แดน สปีธ หลายคนถาม บุช ว่าสภาพจิตใจของ ดีเจ จะเป็นอย่างไรต่อจากนี้ สุดท้ายก็ไม่มีอะไร ดีเจ คือตัวอย่างที่ยอดเยี่ยมของนักกีฬาที่มองไปข้างหน้า ไม่ใช่ข้างหลัง ลองจินตนาการดูว่ามันจะดีกว่าแค่ไหนหากคุณทำได้แบบนั้นบ้าง

2. แอพโพรชได้แม่นยำ
ไม่มีนักกีฬาคนไหนสามารถเซ็ทอัพได้สมบูรณ์แบบทุกครั้ง ฟังดูแล้วน่าจะเป็นคำพูดที่ทำให้นักกอล์ฟสมัครเล่นมีกำลังใจมากขึ้น โชคร้ายที่นักกอล์ฟส่วนใหญ่ไม่มีแบบแผนและขั้นตอนในการเข้าไปเล่นแต่ละช็อตที่ดี

บุช เป็นโค้ชให้ เกรก นอร์แมน ในช่วงยุค 1990s ฉลามขาว คือลูกศิษย์ที่มีกิจวัตรก่อนเล่นแต่ละช็อต (Pre-Shot Routine) ที่ บุช ชื่นชอบที่สุด เริ่มจากเข้าไปเล็งหน้าไม้โดยการถือด้วยมือขวา จากนั้นจับกริป ก่อนจัดเท้าซ้ายเข้ายืน สุดท้ายกางข้างขวาออกเพื่อจรดลูก

นักกอล์ฟส่วนใหญ่จะจัดวางเท้ายืนก่อน จากนั้นค่อยวางไม้ลงกับพื้นหลังลูก ลองเปลี่ยนขั้นตอนการเข้าเล่นแต่ละช็อตให้ได้แบบ เกรก คุณจะตีเข้าเป้าหมายได้มากขึ้น

3. เร่งขั้นตอนการพัตต์
ลองดู ริคกี ฟาวเลอร์ พัตต์ เมื่อยืนอยู่เหนือลูก เขาไม่ใช้เวลาเยอะเลย แบรนด์ท สนีเดเกอร์ เป็นอีกคนที่ผมเคยทำงานด้วย ก็มีรูทีนที่รวดเร็วเช่นกัน ทั้งคู่ต่างจัดร่างกายรวดเร็ว มองหลุมแค่ครั้งสองครั้งแล้วก็พัตต์ออกไปทันที

นักกอล์ฟหลายคนใช้เวลาเยอะเกินไปกว่าจะพัตต์ได้ หากคิดว่าการใช้เวลามากๆ แล้วจะพัตต์ได้แม่นยำขึ้น ขอให้คิดกลับกัน แค่เลือกไลน์พัตต์ จัดหน้าพัตเตอร์ไปตรงจุดที่อยากให้ลูกเริ่มต้นกลิ้ง จากนั้นสโตรกพัตต์ทันที อย่ารอให้ตัวเองมีเวลาคิดถึงโอกาสที่จะพัตต์พลาด